"Wat schier dat je d'r bin!"
"Wat schier dat je d'r bin!"
Vroeger was Urk een echt eiland midden in de Zuiderzee. Toen Flevoland werd drooggelegd, kwam Urk ineens aan het land vast te zitten. Maar voor de inwoners maakt dat niets uit: zij zeggen nog steeds trots: "Ik woon op Urk", alsof de golven nog aan alle kanten tegen de huizen slaan!
De witte vuurtoren van Urk is een heel bijzonder baken. Het is namelijk de enige vuurtoren aan het IJsselmeer die nog echt werkt en elke nacht zijn licht ronddraait over het water. Je kunt de toren beklimmen, en vanaf de top kun je bij helder weer zelfs de steden aan de andere kant van het water zien liggen.
Inwoners van Urk worden soms Slibberingen genoemd. Die naam komt van de gladde vissen (zoals paling) waar de Urkers vroeger veel op visten. De vissen glibberden zo uit je handen! Tegenwoordig noemen ze zichzelf gewoon trots Urkers, een volk dat onlosmakelijk verbonden is met de visserij.
Het oude centrum van Urk is een echt doolhof van smalle straatjes en steegjes. De Urkers noemen deze paadjes ginkies. Het is de allerbeste plek voor een speurtocht, want achter elke bocht ontdek je weer een ander schattig vissershuisje of een verborgen pleintje.
Urk heeft een van de grootste vissersvloten van heel Europa! In de haven zie je de enorme kotters liggen met hun zware netten. Vooral op vrijdagmiddag is het een drukte van jewelste, want dan komen alle schepen na een week op zee weer veilig de haven binnen varen.
Op een hoge plek bij de zee staat een indrukwekkend standbeeld van een vrouw die verlangend uitkijkt over het water. Op de muren om haar heen staan de namen van alle vissers die vroeger op zee zijn gebleven en nooit meer naar huis zijn gekomen. Het is een plek waar de hele stad even stilstaat bij het gevaar van de zee.
Bammetje tip:
Op Urk praten ze een heel eigen dialect: het Urkers. Voor een buitenstaander lijkt het soms wel een geheimtaal! Als je een echte Urker wilt begroeten, zeg je vrolijk: 'Goeie!'. En kijk goed om je heen: op speciale feestdagen kun je nog steeds de prachtige, traditionele klederdracht zien die de mensen hier vroeger elke dag droegen!
Mailadres: papegaaibammetje@gmail.com "Ik (Papegaai Bammetje) vind het belangrijk dat de speurtocht helemaal klopt. Ziet u een foutje? Of heeft u een leuk idee voor een extra stop die we echt niet mogen missen? Mail dan naar Bammetje."